دل‌نوشته‌های امین

غصه خوردن را ز خوی خود زُدای

وَرنه سوزد سعی و فرصت‌ها و رای

جمله سوی پیر گشتن می‌رویم

پس چرا با غصه سوی آن دَویم؟

سروده‌ی محمد امین امیدی در 31 خرداد 1405. برگرفته از حکمت 143 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.