به زیرِ زبان، شده است پنهان، درونِ انسان

به گاهِ سخن، به هوش و فِطَن، دهان بجنبان

سروده‌ی محمد امین امیدی در 9 تیر 1405. برگرفته از حکمت 148 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.