چهار حکمت

چار حکمت بگویم از تورات

صاف باشد و پاک، چون مِرآت

آنکه در کار، مشورت نکند

دستِ خود را ز حسرتش بگزد

فقر، مرگِ بزرگ‌تر باشد

که مصیبت از آن، به آن، زاید

هرچه کاری درونِ خاکِ سیاه

روز دیگر ببینی اش چو گواه

چون که حاکم بگشت بی‌ایمان

جور و خودخواهی اش کُنَد غَلَیان

سروده‌ی محمد امین امیدی در 21 تیر 1405. برگرفته از حکمت 160 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.