خودرایی و رایزنی

خودراییِ مردمان، هَلاکَت آرَد

ناقص‌نگری به کار، خِفَّت زایَد

آنکس که برای کارها رای زَنَد

پایانِ خوشَش، ز شَور، پیدا آیَد

سروده‌ی محمد امین امیدی در 22 تیر 1405. برگرفته از حکمت 161 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.