فقر

فقر، مرگِ بزرگ‌تر باشد

که مصیبت از آن، به آن، زاید

مرگ، جان کندنی به یک لحظه است

مرده زان پس ز رنجِ دنیا رَست

فقر، اما هماره می‌سازد

حسِّ جان کندنی که کم نایَد

با قَناعَت و کسب و کاری پاک

مال، پشتِ نداری ات بر خاک

رو به سوی غَنیِ مُطلَق آر

تا عِنایَت شود تو را چون یار

سروده‌ی محمد امین امیدی در 24 تیر 1405. برگرفته از حکمت 163 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.