خودپسندی

خودپسندی مانعِ افزایشِ نیکویی است

بلکه نیکوییِ پیشین هم رود با آن ز دست

آنکه بد کرد و بشد نادِم ز کارِ باطلش

بِهْ بوَد از آنکه شد بر نیکی اش مغرور و خَوش

آنکه نادم گشت، با جبرانِ بد، صالِح شود

آنکه مغرور است، بر بدهای خود مادِح شود

او گنه افزاید و آنگه ز بدکاران شود

تا به آتش افتد و از عُجبِ خود نالان شود

سروده‌ی محمد امین امیدی در 28 تیر 1405. برگرفته از حکمت 167 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.