آسوده ببخشد مال، هر آنکه یقین دارد

که نزد خداوندش، بِهْ زان بَدَلی باشد

سروده‌ی محمد امین امیدی در 26 خرداد 1405. برگرفته از حکمت 138 نهج‌البلاغه و شرح آیت‌الله مکارم شیرازی بر آن.